Την Παρασκευή το εσπέρας, 27η Φεβρουαρίου 2026, μέσα σε κλίμα κατανύξεως και ευφροσύνης τελέσθηκε η λαοφιλής Ακολουθία των Α΄ Χαιρετισμών στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Γενεσίου της Θεοτόκου στην Ιερισσό, η οποία ιδιαιτέρως τιμά και σέβεται την Κυρία Θεοτόκο, το Παλλάδιο της Οποίας έχει πυργώσει σε περίοπτο θέση ο Παναγιοσκέπαστος Λαός της και σεμνύνεται γι’ αυτό. Κάθε χρόνο στην Ακολουθία αυτή προΐσταται ο Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, ο οποίος με χαρά και για φέτος προσήλθε και τέλεσε την παννυχίδα. Μαζί του ο Παν. Αρχιμ. π. Νικόδημος Κωτινούδης και ο Αιδ. Πρωτ. π. Μακάριος Ζωνάρας, ο και δραστήριος και υποδειγματικός από άποψη Λειτουργική και Πνευματική Εφημέριος της Ενορίας αυτής.
Στον ευπρεπισμένο Ιερό Ναό προσήλθε ο ευλογημένος Λαός της Ιερισσού και ιδιαιτέρως ο νέος κόσμος για να προσκυνήσει και να χαιρετήσει το αγιασμένο εικόνισμα της Παντάνασσας, με επικεφαλής τον Αντιδήμαρχο κ. Κωνσταντίνο Πασχάλη, την Οικονομική Επόπτρια του Επιμελητηρίου Χαλκιδικής κα Κλεοπάτρα Αϊβαζίδου, τον τ. Πρόεδρο της Ιερισσού κ. Βασίλειο Καλαϊτζή κ.ά.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος παρετήρησε ότι ο Ακάθιστος Ύμνος είναι ένα Υμνολογικό και Φιλολογικό αριστούργημα που το Βυζαντινό Ψαλτήρι το συνέθεσε, το έπλεξε για να καταστήσει τον Λαό του Θεού μέτοχο στην Αγιοτριαδική Απόφαση, δηλαδή την προαιώνια Βουλή Του για τη σωτηρία του κόσμου.
Η θεολογία και των εικοσιτεσσάρων “Οίκων” του Ακαθίστου Ύμνου αποβλέπει στο να παρουσιάσει πρώτα απ’ όλα την κατά Χριστόν Οικονομία, δηλαδή, εκκινεί από το γεγονός του Ευαγγελισμού, τη σύμφωνη γνώμη της Θεοτόκου που προσκλήθηκε να μετάσχει στην ανάπλαση του κόσμου στο Πρόσωπο και με το Πρόσωπο του Χριστού μας, φθάνει στη Γέννηση του Θεανθρώπου, στην ταραχή του Δικαίου Μνήστορος Ιωσήφ που συγκλονίζεται με το γεγονός της Θεοενσαρκώσεως, μεταβαίνει στην προσκύνηση των Μάγων και κατόπιν, ιδίως με τους δώδεκα τελευταίους “Οίκους” το υπέροχο αυτό στολίδι του Βυζαντινού Αναλογίου ερμηνεύει θεολογικά το Πρόσωπο του Κυρίου και της Παντανάσσης Μητρός Του, Αειπαρθένου Μαρίας.
Μα και το Κοντάκιο του Ακαθίστου, δηλαδή, ο πραγματικός Εθνικός Ύμνος της Ρωμηοσύνης, το “Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ…”, δεν είναι τίποτε άλλο, συνέχισε ο ομιλητής, παρά η έκφραση ευγνωμοσύνης του Ρωμηού στην Προστασία και Σκέπη της Θεοτόκου στο Γένος των Ελλήνων και στη σωτηρία της Πόλεως του Κωνστνατίνου!
Και πέρανε τον λόγο του ο Σεβασμιώτατος λέγοντας: « Μ’ έναν Ύμνο η Εκκλησία αυτοερμηνεύεται και Δοξολογεί τον Θεό και τιμά την Παντάνασσα για όσα έπραξε και πράττει η Αγιοτριαδική Θεότητα για να καλέσει και πάλι τον άνθρωπο στη “φωλεά του Πατρός Του”! Είναι ευκαιρία που μας προσφέρεται μέσα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή για να δοξολογήσουμε τον Θεό και να βρούμε τον δρόμο για τις Ρίζες μας, περνώντας από τη Θύρα που χαρακτηρίζεται Παναγία Θεοτόκος, η Αειπάρθενος!»
