Το Αρδαμέρι είναι η ιστορική έδρα, το πρώτο προζύμι της σημερινής Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου.
Απ’ εκεί ξεκίνησε υφισταμένη η Ιερά Μητρόπολις και κατέληξε στη σημερινή της μορφή.
Γι’ αυτό πάντοτε, προ της Μεγάλης Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή μετά απ’ Αυτήν, ο Επίσκοπός της επισκέπτεται το ριζιμιό αυτό της Επαρχίας του, παίρνοντας δύναμη για την περαιτέρω πορεία της Τοπικής αυτής Εκκλησίας.
Για φέτος την Κυριακή Θ΄ Ματθαίου (Ματθ. ιδ΄ 22- 34), 10η Αυγούστου τ.έ., προ της Θεομητορικής Εορτής της Κοιμήσεως και Μεταστάσεως της Θεοτόκου, ο Σεβασμιώτατος Ιερισσού κ. Θεόκλητος, ακολουθούμενος από τον Παν. Αρχιμ. π. Νικόδημο Κωτινούδη, επεσκέφθη την Ενορία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αρδαμερίου, ένα ιστορικό και μεγάλης αρχαιολογικής αξίας Ιερό Ναό, που γιορτάζει μεν στις 15 του Αυγούστου, αλλά ο Επίσκοπος αδυνατεί να συμμετάσχει στο πανηγύρι της, καθότι το Προσκύνημα της Μεγάλης Παναγίας συνιστά το επίκεντρο για ”το Πάσχα του καλοκαιριού” στη Χαλκιδική.
Τον υπεδέχθησαν η Ενορία ολόκληρη, με επικεφαλής τον Ιερομόναχο π. Πορφύριο Σεμερτζίδη, τον Αντιδήμαρχο κ. Γεώργιο Τζανή, τον Τοπικό Πρόεδρο κ. Δημήτριο Δαδάλα, τον τ. Βουλευτή κ. Γεώργιο Λαζαρίδη κ.ά.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, αφού εξέφρασε τη συγκίνησή του για την παρουσία του σε ιστορικά χώματα, χιλιοτραγουδισμένα από τη λαϊκή μούσα, παρουσίασε στην Ευχαριστιακή Σύναξη από το Κυριακάτικο Αποστολικό Ανάγνωσμα του Ουρανοβάμονος Θείου Παύλου τα εξαίρετα λόγια: «Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε.», δηλαδή, « Είμαστε συνεργάτες του Θεού στο έργο Του, όσοι καλλιεργούμε στην Εκκλησία, που αποβλέπει στη σωτηρία σας. Είστε αγρός που ανήκει στο Θεό και καλλιεργείται από Αυτόν. Είστε οικοδομή του Θεού που κτίζεται από Αυτόν με όργανά Του και κτίστες Του εμάς.» (Α΄ Κορ. γ΄ 9). Και συνέχισε με την υπέροχη αποστροφή του Παύλου: «Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν;», δηλαδή, «Δεν γνωρίζετε ότι είστε Ναός του Θεού και ότι το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας;» (Α΄ Κορ. γ΄ 16)!
Και εκκίνησε ο Σεβασμιώτατος από το Βιβλίο της Γενέσεως και παρουσίασε συνοπτικά, αλλά θεολογικά και πρακτικά την ανθρωπολογία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, αναφέρθηκε δηλαδή στο από που, για πού και για τι ο άνθρωπος! Είναι ο άνθρωπος, απάντησε, ένα κράμα Ουρανού και Γης, το συντέριασμα του υλικού και του πνευματικού κόσμου, είναι συγγενής με την ύλη, αλλά και με τα πνευματικά του Ουρανού, της κάτω και άνω φύσεως! Και στην Εκκλησία αυτό το δημιούργημα αποτελεί τον αγρό του Θεού, που τον καλλιεργούν τα Μυστήρια της Εκκλησίας, με πρωταρχικό και βασικό εκείνο της Θείας Ευχαριστίας! Έτσι οικοδομείται ο άνθρωπος και έτσι ποτίζεται και εμβολιάζεται μοναδικά στη Αγιοτριαδική και κατά Χριστό Ζωή και το υλικοπνευματικό τούτο δημιούργημα υφίσταται την καλή αλλοίωση και γίνεται οικοδόμημα Θεού, φυσικά χτισμένο από Εκείνον και διαποτισμένο με το Σώμα και το Αίμα του Αμνού του Θεού.
Αυτό το οικοδόμημα τέρμα του έχει, ύψιστο εφετό του έχει, προορισμό του και στόχο του έχει να γίνει ένα Αγιοπότηρο που θα κρατήσει μέσα του τον Θείο Μαργαρίτη, Χριστό τον Θεό και θα πλουτιστεί με την θερμουργό Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ναός υλικοπνευματικός και τίμιος ο άνθρωπος και μέσα του Μαργαρίτης Μέγας και Θείος, ο Παράκλητος, το Άγιο Πνεύμα!
Και κατέληξε ο Σεβασμιώτατος: «Αυτή είναι η αξία του ανθρώπου! Ένα Αγιοτριαδικό δημιούργημα, ένα πλάσμα που την ομορφιά του και την τελειότητά του την οφείλει στα ”χέρια” Εκείνου που τον έπλασε, δηλαδή του Θεού. Πουθενά αλλού κι ο Ίδιος ο Θεός δεν κατοίκησε, παρά μονάχα σ’ αυτό το οικοδόμημα το υλικοπνευματικό, στο παιδί Του, στο πλάσμα Του που οφείλει όμως από τα ρείθρα του Αγίου Πνεύματος να πλουτίζεται, ρείθρα που αναβλύζουν μόνο στη Μήτρα της Εκκλησίας!».
