Στα ειδυλλιακά Πετροκέρασα και κάτω από την αύρα του υπέροχου πράσινου γιόρτασε η Μητρόπολις Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου πανηγυρικά τον λαοφιλή Άγιο και Προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης Ηλιού τον Θεσβίτη. Άλλωστε, χρόνια τώρα, η Κοινότητα αυτή τιμά τον Προστάτη της Άγιο που λαοφιλέστατος ων πλημμυρίζει με τη χάρη Του τις καρδιές του φιλόχριστου Λαού.
Την κυριώνυμο ημέρα της Εορτής των Ακολουθιών του Όρθρου και της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, πλαισιούμενος από τους Παν. Αρχιμ. π. Αλέξιο Μαράκη και π. Νικόδημο Κωτινούδη, ως και τον εκλεκτό Εφημέριο του Ιερού Ναού Αιδ. π. Μιχαήλ Γιαννάκοβ, πολύτεκνο και πνευματικό άνθρωπο.
Ο φιλόχριστος Λαός των Πετροκεράσων προσήλθε στο Ευχαριστιακό Τραπέζι πανοικεί με επικεφαλής τη Δήμαρχο Λαγκαδά κα Νίκη Ανδρεάδου, τους Αντιδημάρχους κα Σταυρούλα Στάθη και κ. Πέτρο Μακρίδη, τον Πρόεδρο της Κοινότητος κ. Αθανάσιο Κουκλιάτου, τον τ. Πρόεδρο της Κοινότητας κ. Αθανάσιο Καλαφάτη, τον Επίτιμο Πρόεδρο αυτής κ. Μιχαήλ Καρτσιώτη κ.α.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του αναφέρθηκε στον αρματηλάτη πυρφόρο Άγιο Προφήτη Ηλία τον Θεσβίτη που έζησε στο Ισραήλ τον 9ο αι. π.Χ. και ως Ζηλωτής κόσμησε τον Καιρό της Παλαιάς Διαθήκης με την πολυτάλαντη και απόλυτα ασκητική προσωπικότητά του. Θύμισε ο ομιλητής τον δριμύτατο έλεγχο του Προφήτου στον ασεβή βασιλέα Αχαάβ και στη σύζυγό του Ιεζάβελ και τον απηνή πόλεμο που υπέστη εξαιτίας κυρίως της βασιλίσσης στις ερήμους του Ισραήλ. Περιέγραψε γλαφυρά την αναχώρηση του Προφήτη στην ερημική κοιλάδα του χειμάρρου Χορράθ, όπου τρεφόταν με τροφή που του προσκόμιζαν κόρακες με επέμβαση του μοναδικού και αληθινού Θεού Ιαχβέ. Μίλησε για την παρουσία του στα Σαρεπτά στην οικία της φτωχής χήρας και την ανάσταση του κεκοιμημένου παιδιού της από τον ίδιο. Διεζωγράφισε τη φοβερή ομολογία περί του Ενός και μοναδικού Θεού στο Κάρμηλο όρος, ενώπιον του βασιλέως Αχαάβ και πλήθους “ιερέων” ειδωλολατρών του Βαάλ, τους οποίους κατατρόπωσε και καταντρόπιασε, ως και την περίφημη καταφυγή του Θεσβίτου στο όρος Σινά και μάλιστα στο Χωρήβ, όπου εμφανίστηκε σε αυτόν ο Θεός Ιαχβέ εν οράματι, ως αύρα λεπτή, ωθώντας τον να κατέβει στο Ισραήλ και να χρίσει διάδοχό του τον Προφήτη Ελισσαίο. Διερμήνευσε δε ότι ο Προφήτης Ηλιού δεν εκοιμήθη, ούτε ανέστη, ούτε μετέστη προς ουρανόν, αλλά ανηρπάγη “πυρίνῳ ἅρματι” προς τον Κύριο και Θεό του για να επιστρέψει κατά τη Δευτέρα του Κυρίου Παρουσία, καθομολογώντας Τον ως Σωτήρα, Θεό και Λυτρωτή του κόσμου.
Επέρανε δε τον λόγο του ο Σεβασμιώτατος υπογραμμίζοντας ότι η Παλαιά Οικονομία, αλλά και η υμνογραφία προς τιμήν του Προφήτου, χαρακτηρίζουν τον Ηλιού Ζηλωτή, δηλαδή αυστηρότατο και με τον εαυτό του και με τους ανθρώπους και ολόκληρο τον τότε Ισραήλ και την ηγεσία του. Πράγματι ο Ηλιού έζησε ασκητικά και στο Χορράθ και στο Χωρήβ και μέσα στις ερήμους του Ισραήλ, διακονούμενος ακόμα και από τα πτηνά της φύσεως σ’ αυτόν του τον αγώνα. Έζησε πνευματικά, εβίωσε την πνευματική ζωή ως καθημερινότητα και ζήτησε από τον Ισραήλ, δηλαδή τους συντοπίτες του, να ομολογούν σταθερά την πίστη τους στον μόνο αληθινό Θεό τον Ιαχβέ, τηρώντας απόλυτα το θέλημά Του.
Το όμοιο, είπε ο Επίσκοπος, οφείλουμε να πράξουμε και οι σημερινοί Χριστιανοί στο ”γεώργιο” της ψυχής μας: να το οργώσουμε και να το σπείρουμε με τα νάματα του Ευαγγελίου, να το αρδεύσουμε με το ”ζων ύδωρ” των Μυστηρίων της Εκκλησίας, να απλώσουμε τα χέρια μας στον Ουρανό προσευχόμενοι, σαν τα κλαριά του δέντρου του κάρπιμου που απλώνονται στον ήλιο για να λάβουν ζωή και ύπαρξη, να προβούμε στο κλάδεμα των ασθενικών πλευρών της ψυχής μας, δηλαδή των παθών που κυριαρχούν μέσα μας και μετέχοντας στο Ευχαριστιακό Συμπόσιο της Εκκλησίας να απολαύσουμε Χριστόν και Αγιοτριαδική Ζωή δια παντός!
Μετά την Απόλυση, Άρχοντες, Κλήρος και Λαός μετέβησαν στην πλατεία των Πετροκεράσων, όπου ευλογήθη το παραδοσιακό “Κουρμπάνι”, το οποίο εγεύτηκαν όλοι οι πανηγυριστές, με τη συμμετοχή και του Επισκόπου.
