Η Ιερά Μητρόπολις Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου πανηγύρισε σεμνομεγαλόπρεπα την ιερά μνήμη της Αγίας Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης στο μεγαλώνυμο Προσκύνημά Της στην Κοινότητα του Μοδίου, που ο Μακεδονικός Λαός έχει ανυψώσει ιστορικό θυσιαστήριο στη χάρη Της, στις 16 και 17 μηνός Ιουλίου 2026.
Από τα μέσα του 18ου αιώνος μαρτυρείται η λειτουργία του πανέμορφου αυτού Παρεκκλησίου, ενός ανακαινισμένου κατά πάντα μεταβυζαντινού κοσμήματος που σφραγίζει την όλη πνευματική και ιστορική διαδρομή του Τόπου.
Την παραμονή της Εορτής εψάλη Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Επιδαύρου κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ, Γενικού Διευθυντού της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών (Ε.Κ.Υ.Ο.) της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατόπιν κανονικής αδείας του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ, προσκληθείς από τον οικείο Μητροπολίτη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟ, ο οποίος και τον πλαισίωσε κατά την χοροστασία.
Προ της Απολύσεως του Εσπερινού εσχηματίσθη πομπή και η περίπυστος Εικόνα, φερομένη επί των ώμων των Στρατευμένων παιδιών μας από την Ρεντίνα, και τα Ιερά Λείψανα της Αγίας, θησαυρισμένα με αποτμήματα των Ιερών Λειψάνων της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας στην ίδια ιερά Λειψανοθήκη, ως και απότμημα της χειρός της Αγίας Μαρίνης κεχωρισμένως, τοποθετημένο σε αργυρά λειψανοθήκη σχήματος ανθρωπίνης χειρός, λιτανεύθηκαν πέριξ του Ιερού Προσκυνήματος, επ’ ευλογία του Λαού του Θεού, υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Βόλβης.
Η όλη πομπή κατέληξε σε εξέδρα που ευπρεπίστηκε στον προαύλειο χώρο του Ιερού Προσκυνήματος, απ’ όπου ετελέσθη Αρτοκλασία υπέρ υγιείας και σωτηρίας των πανηγυριστών και πραγματοποιήθηκε το Ιερό Κήρυγμα της Ημέρας.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Επιδαύρου κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, ο οποίος αρχικά με περίσσεια γλαφυρότητας ανεφέρθη στο φοβερό μαρτύριο της 15χρονης – 16χρονης Μεγαλοπαρθενομάρτυρος, η οποία έζησε επί Κλαυδίου Καίσαρος, ήταν θυγατέρα Ιερέως των Ειδώλων και ανετράφη και μαρτύρησε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, την οποία πότισε με το αίμα Της περί το 308 μ.Χ.
Ο Θεοφιλέστατος παρετήρησε ότι η Εκκλησία δεν είναι εραστής του θανάτου και των μαρτυρίων, αλλά ακόλουθος της Αναστάσεως και του κενού Τάφου του Χριστού μας, ο Οποίος με τη Χάρη Του πληρώνει τη ζωή αλλά και τις θυσίες των ακολούθων Του. Επίσης με θεολογική ενάργεια, παίρνοντας αφορμή από τον τρόπο που η Αγία πολέμησε τον διάβολο, ο Θεοφιλέστατος τόνισε ότι ναι μεν έχει δύναμη ο διάβολος να παρασύρει τον άνθρωπο στην εμπάθειά του, αλλά δεν έχει την δύναμη να υποχρεώσει και να καθυποτάξει την ψυχή που ποτίζεται από τον Χριστό να τον υπηρετήσει. Αντίθετα εκείνος ο άνθρωπος που δανείζεται δύναμη από τον κενό Τάφο του Χριστού, κατατροπώνει τον σατανά και τα έργα του και τον περιθωριοποιεί λαμβάνοντας δύναμη από τον Δωρεοδότη μας Κύριο.
Χαρακτηριστική ήταν η φράση του, που αποτελεί και διαχρονικό μήνυμα της Ορθοδοξίας : « …η πραγματική δύναμη στον άνθρωπο δεν βρίσκεται στην βία, στην εξουσία, στον πλούτο ή στην κοσμική δόξα, αλλά στην αγάπη του Χριστού… Το μαρτύριο, τόνισε ο Επίσκοπος, δεν αρχίζει με τα βασανιστήρια, το μαρτύριο αρχίζει με την επιλογή. Με την απόφαση του ανθρώπου να προτιμήσει τον Χριστό από οτιδήποτε άλλο, διότι πρώτα έρχεται η ομολογία και μετά έρχεται ο Σταυρός. Η Μαρίνα θα μπορούσε να γίνει αρχόντισσα, να γίνει άρχουσα, θα μπορούσε να ζήσει μέσα στην πολυτέλεια, θα μπορούσε δηλαδή να απολαύσει τα πάντα. Όμως γνώριζε ότι ο άνθρωπος μπορεί να κερδίσει τον κόσμο όλο, αλλά να χάσει την ψυχή του, γι αυτό, λοιπόν, και η απάντησή της ήταν σταθερή · “εἰμί Χριστιανή”!».
Την κυριώνυμο ημέρα της Εορτής του Όρθρου και της λαμπράς Θείας Λειτουργίας προέστη ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Επιδαύρου κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, συμπροσευχομένου του οικείου Επισκόπου, ο οποίος και ανέλαβε την διακονία του λόγου.
Ο Σεβασμιώτατος επ’ ελάχιστον αναφερθείς στο φοβερό μαρτύριο της Αγίας που ανέλυσε ο άγιος Επιδαύρου αφ’ εσπέρας, δανείστηκε από την προς Γαλάτας Επιστολή του Αποστόλου Παύλου το εξαίρετο λόγιό του: «Εἰ γάρ ἅ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ παραβάτην ἐμαυτόν συνίστημι», δηλαδή, «Εάν αυτά που γκρέμισα πριν από λίγο πάλι τα ξαναχτίζω, φανερώνω ασύνετο και επιπόλαιο τον εαυτό μου» (Γαλ. β΄ 18),ερμηνεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την ηρωική και θυσιαστική στάση των Αγίων του Χριστού Μαρτύρων περί την πίστη τους. Ο σύγχρονος Χριστιανός, συνέχισε ο Μητροπολίτης, οφείλει να γίνει ξεριζωτής κάθε κακής καταβολής μέσα μας, κάθε ρίζας που με τον καιρό βλαστάνει φυντάνι αμαρτωλό και ταυτόχρονα φυτευτής του σπόρου της αρετής που διασφαλίζει την πνευματική καρποφορία και πνευματική επιβίωση. Ο Θείος Παύλος ζητεί από όλους να γίνουμε γκρεμιστές και οικοδόμοι, να γκεμίσουμε τα τείχη της αμαρτίας και να πυργώσουμε έπειτα τη ζωή του Θεού μέσα μας.
Βέβαια, συνέχισε ο ομιλητής, στη φυσική ζωή το έργο του γκρεμιστή είναι εύκολο, στην πνευματική όμως ζωή είναι βαρύ και δύσκολο. Η δύναμη του Θεού και η απόφαση του ανθρώπου για αναγέννηση, όντως είναι όπλα μεγάλης ισχύος. Όμως απαιτείται συντονισμένη χρησιμοποίηση και των δύο αυτών πτερύγων που διαθέτει ο άνθρωπος για να φτάσει στην τελείωση του προορισμού του. Η Εκκλησία τη νέα ζωή, τη νέα οικοδομή που χτίζει ο κάθε πιστός την ονομάζει “καινήν ἐν Χριστῷ κτίσιν” και προσκαλεί τον καθένα μας “ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν”! Εδώ ο Σεβασμιώτατος παρετήρησε ότι πολλοί από εμάς του Χριστιανούς επιχειρούμε στο σημείο αυτό ένα φρικτό λάθος. Υφιστάμεθα ένα πνευματικό αλληθωρισμό, δηλαδή εκείνα που γκεμίσαμε με κόπο, δηλαδή τον αμαρτωλό μας εαυτό, ερχόμαστε και τα ξαναχτίζουμε από την αρχή όπως παληά χρησιμοποιώντας τα ίδια υλικά. Αυτό σημαίνει πως ενώ αποφασίσαμε να φανερώσουμε την εν Χριστώ ανακαίνισή μας στην προσωπική μας ζωή, είτε γιατί κουραστήκαμε, είτε γιατί ξαναπαρασυρθήκαμε από τη γοητεία του κακού γυρνάμε προς τα πίσω και δίνουμε τόπο πάλι στον διάβολο και στα έργα του. Αυτά ξεπηγάζουν από την αδύναμη θέληση του ανθρώπου και από τη μεγάλη δύναμη του κακού μέσα μας.
Και περάτωσε τον λόγο του ο Σεβασμιώτατος λέγοντας:« Η Αγία Μαρίνα με το στόμα του Αποστόλου Παύλου μας ζητεί να μη χάνουμε από τα μάτια μας τον στόχο μας, που είναι ο Παράδεισος και η ζωή που πηγάζει από τον Σταυρωθέντα και Αναστάντα Κύριό μας.»
Ο Λαός του Θεού με το παραπάνω τίμησε την Αγία, υπερπληρώνοντας τον Ναό και τον προαύλειο χώρο του με επικεφαλής τους Βουλευτές Β’ Θεσσαλονίκης κ.κ. Θεόδωρο Καράογλου και Φάνη Παπά, τον Αντιπεριφερειάρχη Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνο Γιουτίκα, τον Δήμαρχο Βόλβης κ. Διαμαντή Λιάμα μαζί με τους Αντιδημάρχους και τους Δημοτικούς και Τοπικούς Συμβούλους, τον Διοικητή της Α΄ Ταξιαρχίας Αλεξιπτωτιστών – Καταδρομών Ρεντίνας Ταξίαρχο κ. Αλέξανδρο Γκρέμο, τον Διοικητή του Α.Τ. Βόλβης Αστυνόμο Β΄ κ. Χρήστο Κουμπρίδη, τον Διοικητή Πυροσβεστικού Κλιμακίου Σταυρού Πυρονόμο κ. Αθανάσιο Τζουβελέκη, τον Πρόεδρο του Παγχαλκιδικού Συλλόγου κ. Ιωάννη Κοτσάνη, εκπροσώπους από τον Δήμο του Ερυθρού Σταυρού του Νις της Σερβίας κ.ά.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ευλογήθη το πατροπαράδοτο Κουρμπάνι, το οποίο απόλαυσαν με ευχαρίστηση άπαντες οι μετέχοντες στην Πανήγυρη.
