Με συγκίνηση και μέσα σε κατανυκτικό κλίμα υποδέχθηκαν τα Πετροκέρασα της Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου τεμάχιο του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου μας από την γεραρά Ιερά Μονή Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους, το Σάββατο του Λαζάρου, 4 Απριλίου 2026.
Συνεχίζοντας την μακραίωνη παράδοση η Ιερά και σεβασμία Μονή του Ξηροποτάμου κομίζει για ευλογία στην Ενορία Προφήτου Ηλιού Πετροκεράσων ό,τι πολυτιμότερο έχει, δηλαδή απότμημα του Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου μας, τη αιτήσει των κατοίκων της Κωμοπόλεως, σε ανάμνηση μεγάλου θαύματος που το έτος 1768 επετέλεσε ο Τίμιος Σταυρός στον τόπο τους.
Το Τίμιο Ξύλο μετέφεραν στα Πετροκέρασα, ως εκπρόσωποι της Ιεράς Μονής που κατέχει το μεγαλύτερο τμήμα του Μακαρίου Ξύλου του Κυρίου μας και ως εκπρόσωποι του Καθηγουμένου Αυτής Παν. Αρχιμ. κ. Ιωσήφ, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ και ο Αδελφός της Μονής Οσιολογιώτατος π. Αρσένιος, ενώ τον πολύτιμο θησαυρό υπεδέχθη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεοκλήτος, πλαισιούμενος από τον Πρωτοσύγκελλο της Ι. Μητροπόλεως Ιερισσού Παν. Αρχιμ. π. Δωρόθεο Ζέρβα, τους Παν. Αρχιμ. π. Δημήτριο Κουκουλεκίδη εκ της Ι.Μ. Λαγκαδά, π. Νήφωνα Καζάνα, π. Κυπριανό Στραζέρου, π. Αθανάσιο Σφουγγάρο, π. Νικόδημο Κωτινούδη, τους Αιδ. π. Σταύρο Τράκα, π. Αθανάσιο Κούκο και τον Εφημέριο της Ενορίας π. Μιχαήλ Γιανάκοβ.
Πλήθος Λαού υπεδέχθη με θέρμη το Ξύλο της Ζωής επάνω στο οποίο με το Αίμα Του ο Αμνός του Θεού υπέγραψε τη σωτηρία του κόσμου, με επικεφαλής τον Βουλευτή και τ. Υπουργό κ. Θεόδωρο Καράογλου, την Δήμαρχο Λαγκάδα κα Ελπινίκη Ανδρεάδου, τους Αντιδημάρχους κα Σταυρούλα Στάθη και κ. Γεώργιο Ροφαλίκο, τους Προέδρους Πετροκεράσων κ. Αθανάσιο Κουκλιάτου και Ζαγκλιβερίου κα Αικατερίνη Πατουκά, εκπροσώπους του Α.Τ. Καλλινδοίων κ.ά.
Κατά την λαμπρή υποδοχή στην είσοδο της Κωμοπόλεως ο Παν. Πρωτοσύγκελλος προσφώνησε τους Αγιορείτες Πατέρες με θερμά λόγια, επισημαίνοντας ότι ο Τίμιος Σταυρός φέρνει τη χάρη, την ευλογία και τη δύναμη των Παθών και της Αναστάσεως του Κυρίου, ευχαριστώντας το Αγιώνυμο Όρος για την ιδιαιτέρα τιμή που περιποιεί στην Ιερά Μητρόπολη.
Στον άγιο Πρωτοσύγκελλο ανταπάντησε ο Πανοσιολογιώτατος Ιερομόναχος π. Εφραίμ Ξηροποταμινός λέγοντας πως θέληση των Αγιορειτών Πατέρων είναι το Χριστεπώνυνο Πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού και τα Πετροκέρασα ιδιαίτερως να διατηρούν στο ακέραιο την πίστη τους προς τον Κύριο μας και να σέβονται τον Τίμιο Σταυρό, ως απόδειξη της Ύψιστης Θυσίας του Υιού του Θεού χάριν του ανθρώπου.
Και τέλος τους Αθωνίτες Πατέρες ευχαρίστησε εκ μέρους του Λαού των Πετροκεράσων η κα Ελισάβετ Κουκλιάτου.
Από το σημείο της υποδοχής και την εξέδρα που στήθηκε σχηματίστηκε πομπή με επικεφαλής τον Τίμιο Σταυρό που έφτασε στον Ι.Ν. Προφήτου Ηλιού, όπου Τον υπεδέχθη συγκινημένος ο Σεβ. Ιερισσού κ. Θεόκλητος και τελέσθηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός των Βαΐων. Της πομπής προηγήθηκε η Φιλαρμονική του Δήμου Λαγκαδά.
Προ της Απολύσεως του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος ανέλυσε πρακτικά και θεολογικά την έννοια και τη Χάρη που έχει ο Σταυρός του Χριστού για ολάκερο τον κόσμο και τον άνθρωπο. Με χωρία αγιογραφικά και κυρίως με τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, των τεσσάρων Ευαγγελιστών, αλλά και Αγιοπατερικά διευκρίνισε ότι ο θάνατος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού επάνω στον Σταυρό έχει αποτέλεσμα, όχι γιατί πέθανε κάποιος αθώος πάνω στον Σταυρό, αλλά γιατί εκείνος που πέθανε στον Σταυρό ήταν ο Σαρκωμένος Θεός.
Μάλιστα τόνισε ότι το Πάθος και ο θάνατος του Χριστού στον Γολγοθά ήταν εκούσιος θάνατος, αντιπροσωπευτικός για χάρη μας θάνατος και τέλος θάνατος από τον οποίο επήγασε η Ζωή και η Σωτηρία για τον άνθρωπο και τον κόσμο. Θέλησε ο Κύριος και ανέβηκε στον Σταυρό υπακούοντας μέχρι θανάτου, θανάτου δε Σταυρού στον Πατέρα Του.
Αντιπροσωπευτικός είναι ο θάνατος του Κυρίου μας, διότι δεν το είχε ανάγκη ο Ίδιος για να ανέβει στο ύψος του Γολγοθά, αλλά “παρέδωκε ἑαυτόν” (Εφεσ. ε΄ 25) χάριν της σωτηρίας των βροτών.
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η μεγαλύτερη ευλογία που προήλθε από το Αίμα του Κυρίου μας, είναι η καταλλαγή, η συμφιλίωση Θεού και ανθρώπων στο πρόσωπο και με το πρόσωπο του Κυρίου μας. Καταλλαγή που ζητεί ο Παύλος να μη λησμονούμε ποτέ, αλλά να τη βιώνουμε σε όλο της το μεγαλείο και με όλη μας την υπόσταση.
